Pojawienie się oraz nadmierny rozrost tkanek podobnych do endometrium poza jamą macicy nazywany jest endometriozą. Szacuje się, że z tą chorobą zmaga się 1 na 10 Polek, głównie kobiet w wieku rozrodczym, choć zdarza się, że występuje ona jeszcze przed pierwszą miesiączką albo po menopauzie. Jakie są typowe, a także nietypowe objawy endometriozy, kiedy można otrzymać diagnozę i co zrobić, by zmniejszyć ból?
Typowe oraz nietypowe objawy endometriozy
Niektóre choroby formalnie zidentyfikowane oraz nazwane zostały dopiero w XX wieku, pomimo tego, że znane były już wcześniej. Dobrym przykładem jest właśnie endometrioza. Do jej typowych objawów zaliczają się między innymi:
- ból w miednicy mniejszej, podbrzuszu i okolicy krzyżowej kręgosłupa, nasilający się głównie podczas okresu,
- nieregularne cykle miesiączkowe,
- nagłe, silne wzdęcia, biegunki albo zaparcia w trakcie miesiączki,
- dyspareunia (bolesne współżycie seksualne),
- PMS, wahania nastroju, przewlekłe zmęczenie.
Ogniska endometriozy czasem pojawiają się nie tylko w narządach sąsiadujących z macicą, ale też bardziej odległych regionach ciała – zwykle w obrębie przepony albo klatki piersiowej. W takich przypadkach objawami mogą być przewlekły ból barku czy nawracające, samoistne odmy.
Diagnoza endometriozy – ile czasu zajmuje i jak przebiega?
Endometrioza często mylona jest ze zwykłymi bólami miesiączkowymi, zapaleniem narządów miednicy mniejszej, zespołem jelita drażliwego lub dolegliwościami natury psychicznej (przykładowo nerwicą lękową). Uzyskanie właściwej diagnozy zajmuje średnio 8-10 lat. Prawidłowe rozpoznanie utrudnia brak jednoznacznej patogenezy, słaby stan wiedzy na temat tej choroby, a także różne stereotypy dotyczące kobiet.
Diagnoza powinna obejmować szczegółowy wywiad, badania kliniczne, jak również obrazowe (głównie sonowaginografię). W uzasadnionych przypadkach może zostać wykonana laparoskopia lub laparotomia – zazwyczaj wystarcza jednak USG dopochwowe albo transrektalne, przeprowadzone przez specjalistę mającego doświadczenie w leczeniu endometriozy.
Fizjoterapia uroginekologiczna a endometrioza
Wielu chorób nie da się całkowicie wyeliminować za pomocą leków. Endometrioza jest jedną z nich. Jej leczenie polega przede wszystkim na minimalizowaniu objawów. Zwykle usuwa się też guzy czy nacieki w ogniskach choroby. Następnie wdraża się działania mające na celu zapobieganie ich nawrotom – przykładowo zastosować można środki antykoncepcyjne w celu zahamowania aktywności hormonów stymulujących rozwój tkanki endometrialnej.
W minimalizowaniu bolesnych objawów endometriozy pomocna bywa terapia uroginekologiczna. Terapia oraz ćwiczenia nie tylko łagodzą ból, ale też poprawiają elastyczność i ruchomość okolic miednicy, ograniczaną przez nadmierny rozrost endometrium. Przed skorzystaniem z takiej formy wsparcia należy umówić się na konsultację z fizjoterapeutą uroginekologicznym w celu wykluczenia ewentualnych przeciwwskazań – można to zrobić w naszym centrum rehabilitacji w Warszawie, do czego zachęcamy!
