Wielu z nas doskonale zna nagły, krótkotrwały dyskomfort towarzyszący przypadkowemu uderzeniu łokciem na przykład w podłokietnik krzesła. Niejedna osoba miała też do czynienia z sytuacją, gdy obudziła się rano z uczuciem odrętwienia w obrębie serdecznego i małego palca dłoni z powodu niewłaściwego ułożenia ciała w czasie snu. Za oba stany odpowiada nerw łokciowy, mający ogromny wpływ na pracę całej kończyny górnej – jeśli więc dojdzie do jego ucisku, konsekwencje nie tylko bywają nieprzyjemne, lecz także prowadzą do obniżenia sprawności ręki. W rezultacie może dojść do różnych schorzeń – jak choćby do zespołu kanału Guyona.
Drętwienie, mrowienie, ból – objawy zespołu kanału Guyona
Nerw łokciowy zbudowany jest z włókien czuciowych oraz ruchowych – zespół kanału Guyona, nazywany również zespołem kanału nerwu łokciowego, następuje, gdy dochodzi do ucisku na te struktury. Jeżeli nieprawidłowości sytuują się w obrębie włókien czuciowych, objawami schorzenia są przede wszystkim bóle i parestezje (drętwienie lub mrowienie) w obrębie palca małego, mięśni znajdujących się poniżej niego (tworzących tzw. kłębik), a także części palca serdecznego. Jeśli natomiast uciskane są włókna ruchowe, prowadzi to do osłabienia siły mięśni dłoni.
Symptomy schorzenia przy niewielkim ucisku nerwu pojawiają się epizodycznie, w sytuacjach, gdy nerw łokciowy zostaje podrażniony – pacjenci najczęściej zgłaszają się do lekarza z powodu drętwienia dłoni nasilającego się głównie nocą. W poważniejszych przypadkach bez odpowiedniej terapii zespół kanału Guyona grozi nawet stałym zaburzeniem czucia dłoni lub zanikiem mięśni.
Ucisk na nerw łokciowy – przyczyny schorzenia
Przyczyny zespołu kanału Guyona mogą być związane choćby ze schorzeniami czy powtarzającymi się, specyficznymi ruchami. Zaliczamy do nich zatem m.in.:
- urazy mechaniczne,
- nieprawidłowości w postaci np. guzów lub torbieli,
- anomalie anatomiczne,
- zmiany naczyniowe,
- neuropatie,
- powtarzające się ruchy prowadzące do obciążeń – podpieranie się laską lub kulą ortopedyczną, długotrwała jazda na rowerze, prowadzenie samochodu, podnoszenie ciężarów, praca oparta na przykręcaniu i odkręcaniu małych elementów itd.
Aby zidentyfikować przyczynę problemów, a tym samym wdrożyć odpowiednie leczenie, lekarz przeprowadza badania oceniające siłę mięśni, zakres ruchomości dłoni, a także czucie. Może w tym celu zlecić ponadto np. RTG, ultrasonografię, a niekiedy również badanie przewodnictwa nerwowego. W ten sposób możliwe jest rozpoczęcie precyzyjnej terapii oraz odróżnienie zespołu kanału Guyona choćby od zespołu cieśni nadgarstka, mogącego dawać podobne objawy.
Terapia zespołu kanału Guyona
Najczęstszym postępowaniem przy zespole kanału Guyona jest leczenie zachowawcze, które niejednokrotnie pozwala na całkowite wyeliminowanie dolegliwości. Może ono objąć przykładowo zabiegi z zakresu fizykoterapii – m.in. elektroterapię bądź laseroterapię – jak również terapię manualną tkanek miękkich lub neuromobilizację; całość wspiera się ponadto przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Jeśli jednak leczenie zachowawcze nie przynosi pożądanych rezultatów, konieczny może być zabieg chirurgiczny zmniejszający ucisk na nerw – również o bardzo dobrych rokowaniach, pod warunkiem odpowiednio wczesnego jego przeprowadzenia.
Po zakończonym zabiegu należy przede wszystkim zadbać o brak obciążeń dla nadgarstka, a więc o prawidłową pozycję w czasie snu czy unikanie ruchów powodujących przeciążenia; niekiedy stosuje się też szynę usztywniającą. Trzeba wdrożyć również rehabilitację, która może uwzględniać kinesiotaping, terapię manualną oraz ćwiczenia rozluźniające i rozciągające – wszystko po to, by zapewnić prawidłową regenerację, a w konsekwencji powrót do sprawności. Pomagamy w tym w Centrum Rehabilitacji Osteomedis na Ursusie w Warszawie – zapraszamy!
