Wada postawy nie jest równoznaczna ze skoliozą, a skolioza nie zawsze wynika z wady postawy. Wadą postawy nazywamy wszelkie nieprawidłowości w ustawieniu ciała, które odbiegają od anatomicznej normy. Zaliczamy do nich m.in.:
- plecy płaskie (spłycenie kifozy piersiowej),
- pogłębioną lordozę lędźwiową (z towarzyszącym wypięciem brzucha i pośladków),
- coraz częściej spotykany „garb smartfonowy” (protrakcja głowy z pogłębioną kifozą piersiową),
- asymetrie w obrębie łopatek, kątów talii, ustawienia miednicy,
- nieprawidłowe ustawienie kolan (koślawość lub szpotawość),
- wady stóp (np. stopy płaskie lub płasko-koślawe).
Wady postawy rzadko występują izolowanie – jedna nieprawidłowość może prowadzić do kolejnych, co w dłuższej perspektywie może sprzyjać rozwojowi skrzywienia kręgosłupa, a nawet skoliozy (którą omówimy szerzej w kolejnych artykułach).
Skąd biorą się wady postawy i co do nich zaliczamy?
Jedną z głównych przyczyn powstawania wad postawy u dzieci jest długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej – najpierw w szkole, później przy odrabianiu lekcji, a następnie podczas korzystania z komputera czy smartfona. Jednocześnie coraz częściej ograniczana jest codzienna aktywność fizyczna, niezbędna w wieku rozwojowym.
Do pierwotnych wad postawy prowadzą m.in. wielokrotnie powtarzane, asymetryczne pozycje siedzące, takie jak:
- siad „noga na nogę”,
- siad z piętą pod pośladkiem,
- siad w literę „W”.
Te pozycje mogą powodować asymetryczne ustawienie miednicy i osłabienie gorsetu mięśniowego, co zaburza prawidłową biomechanikę ciała dziecka.
Co robić, gdy zauważymy nieprawidłowości postawy?
Warto już w domu zwrócić uwagę na to, w jakich pozycjach dzieci spędzają czas. Należy dążyć do symetrii – jeśli dziecko siedzi przez dłuższy czas w jednej asymetrycznej pozycji, warto zachęcić je do zmiany strony, co może zapobiec pogłębianiu się istniejącej nierównowagi.
Funkcjonalna diagnostyka postawy – dlaczego warto?
Zalecamy skonsultowanie się z fizjoterapeutą, który przeprowadzi ocenę postawy ciała dziecka. Specjalista podkreśli mocne strony dziecka oraz nie tylko wskaże elementy wymagające korekty, ale również zaproponuje odpowiednie ćwiczenia i terapię, mające na celu poprawę ustawienia ciała oraz zapobieganie dalszemu pogłębianiu się wad.
