W ortopedii badania obrazowe pozostają nieodzowne zarówno w diagnostyce, jak i monitorowaniu postępów trwającego leczenia. Odpowiednia metoda obrazowania pozwala na dokładną ocenę stanu struktur kostnych lub tkanek miękkich – w przypadku tych ostatnich podstawowym wyborem jest rezonans magnetyczny. W przeciwieństwie do zdjęć rentgenowskich czy tomografii komputerowej umożliwia on wyraźne zobrazowanie m.in. więzadeł, ścięgien oraz naczyń krwionośnych, zwykle niemożliwych do przeanalizowania na podstawie RTG. Rezonans stosuje się jednak w określonych przypadkach i nie zawsze stanowi on pierwszy etap diagnostyki.
MRI – bezpieczna i precyzyjna metoda obrazowania
Najważniejszą zaletą rezonansu magnetycznego (MRI) jest możliwość nieinwazyjnego, precyzyjnego obrazowania struktur kostno-stawowych w sposób całkowicie bezpieczny. W przeciwieństwie bowiem do tomografii komputerowej oraz RTG nie wykorzystuje on promieniowania jonizującego, lecz pole magnetyczne i fale radiowe. Rezonans jest też znacznie bardziej przydatny przy ocenie tkanek miękkich, a niekiedy bywa stosowany wraz z kontrastem poprawiającym widoczność naczyń krwionośnych oraz potencjalnych stanów zapalnych.
Zastosowanie rezonansu magnetycznego w ortopedii
Dzięki możliwości zarówno dokładnego zobrazowania tkanek miękkich, jak i uwidocznienia struktur kostnych rezonans magnetyczny znajduje bardzo szerokie zastosowania w ortopedii, pomagając w postawieniu trafnej diagnozy, ocenie zmian patologicznych, a także monitorowaniu przebiegu leczenia. Wykorzystuje się go m.in. w przypadku:
- uszkodzonych ścięgien,
- naderwanych lub zerwanych więzadeł,
- dyskopatii,
- urazów kręgosłupa,
- zwężeń kanału kręgowego (stenoza),
- obrzęków szpiku kostnego,
- chorób zwyrodnieniowych.
W każdym z tych przypadków MRI pozwala na postawienie diagnozy, różnicowanie schorzeń, zaplanowanie odpowiedniego leczenia, ocenę zakresu zmian, a także kontrolowanie przebiegu procesów gojenia po zabiegach.
Wybór rezonansu jako metody diagnostycznej w ortopedii
Rezonans magnetyczny w ortopedii bywa zarówno główną metodą diagnostyczną, jak i uzupełniającą w stosunku do tomografii, RTG lub USG. O tym, czy wskazane jest jego wykonanie, zawsze decyduje lekarz – niekiedy do postawienia diagnozy wystarczą bowiem inne metody i nie ma konieczności przeprowadzania MRI. Choć bezpieczne, bywa ono niekomfortowe dla pacjentów z uwagi na konieczność długotrwałego przebywania w bezruchu podczas badania, a także przeciwwskazań w postaci np. rozrusznika serca albo metalowych implantów.
Bóle, stany zapalne czy sztywność stawów, podejrzenie zerwania więzadeł lub ścięgien, obrzęki, urazy mechaniczne, możliwe choroby zwyrodnieniowe – wszystkie te przypadki bywają podstawą do skierowania pacjenta na rezonans magnetyczny. Jeśli zaś po przeprowadzonej diagnostyce leczenie ma objąć np. fizjoterapię albo osteopatię, w Centrum Rehabilitacji Osteomedis na Ursusie w Warszawie udzielimy profesjonalnego wsparcia.
